Alpraz Comp 28x0,5mg

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Specifieke patiëntgroepen De doeltreffendheid en de veiligheid van Alpraz werd niet onderzocht bij patiënten jonger dan 18 jaar. Bijgevolg is het gebruik van alprazolam niet aanbevolen bij deze patiënten. Bij de patiënten met een gestoorde nier- of leverfunctie, moeten de gebruikelijke voorzorgen in acht worden genomen. Bij geriatrische of verzwakte patiënten wordt best de minimale efficiënte dosis gebruikt, om het eventuele optreden van ataxie of overmatige sedatie te voorkomen. Een strikt toezicht is aangewezen bij toediening van benzodiazepines aan patiënten die een neiging vertonen tot overmatig gebruik van geneesmiddelen of alcohol, gezien hun predispositie tot gewenning en afhankelijkheid (zie rubriek 4.5. Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie). Risico van gelijktijdig gebruik van opioïden: Gelijktijdig gebruik van Alpraz en opioïden kan resulteren in sedatie, ademhalingsdepressie, coma en de dood. Omwille van deze risico's, moet het gelijktijdig voorschrijven van kalmerende geneesmiddelen zoals benzodiazepines en gerelateerde geneesmiddelen zoals Alpraz met opioïden voorbehouden worden aan patiënten voor wie alternatieve behandelingsopties niet mogelijk zijn. Wanneer een beslissing wordt gemaakt om Alpraz gelijktijdig voor te schrijven met opioïden, moet de laagst effectieve dosis worden gebruikt, en moet de behandelingsduur zo kort als mogelijk zijn (zie eveneens algemene dosisaanbeveling in rubriek 4.2). De patiënten moeten van nabij opgevolgd worden voor tekenen en symptomen van ademhalingsdepressie en sedatie. In dit opzicht, is het sterk aanbevolen om de patiënten en hun hulpverleners (waar van toepassing) te informeren om zich bewust te zijn van deze symptomen (zie rubriek 4.5). Bij patiënten die lijden aan een majeure depressie of een angst gelieerd aan een depressie, mogen benzodiazepines en aanverwanten niet alleen worden gebruikt om de depressie te behandelen, aangezien deze het risico op zelfmoord kunnen bespoedigen of verhogen. Bijgevolg moet alprazolam voorzichtig worden gebruikt en moet de voorgeschreven hoeveelheid beperkt worden bij patiënten die tekenen en symptomen vertonen van depressie of van suïcidale neigingen. Bijzondere voorzorgen bij patiënten die worden behandeld voor paniekstoornissen Paniekaanvallen of verwante toestanden werden in verband gebracht met primaire ofsecundaire majeure depressiebij niet-behandelde patiënten en met een toename van het aantal suïcides. Daarom moeten dezelfde voorzorgsmaatregelen worden genomen als bij het gebruik van andere psychotrope middelen bij de behandeling van depressieve patiënten of bij patiënten bij wie verborgen suïcidale gedachten worden vermoed. Ouderen Benzodiazipines en zijn derivaten dienen met voorzichtigheid te worden gebruikt bij ouderen. Dit omwille van het risico op sedatie en/of musculoskeletale zwakte die de kans op vallen kunnen vergroten, wat vaak gepaard gaat met ernstige gevolgen bij deze populatie.

Tolerantie Na herhaaldelijk gebruik, gedurende meerdere weken, kan een zeker verlies van efficiëntie van het hypnotisch effect van benzodiazepines optreden. Afhankelijkheid Het gebruik van benzodiazepines, waaronder alprazolam, kan leiden tot gewenning en psychische/lichamelijke afhankelijkheid. Dit risico op afhankelijkheid verhoogt in functie van de dosis en de duur van behandeling ; het risico is ook verhoogd bij patiënten met antecedenten van alcohol- of geneesmiddelenverslaving. Een afhankelijkheid aan geneesmiddelen kan optreden bij therapeutische dosissen en/of bij patiënten zonder bijzondere risicofactor. Er is een verhoogd risico op afhankelijkheid aan geneesmiddelen bij gecombineerd gebruik van meerdere benzodiazepines, los van de anxiolytische of hypnotische indicatie. Er zijn ook gevallen van overmatig gebruik gesignaleerd. Eenmaal fysieke afhankelijkheid is bereikt, gaat een bruuske stopzetting van de behandeling gepaard met ontwenningsverschijnselen. Deze kunnen zich manifesteren als hoofdpijn, spierpijn, extreme angst, gespannenheid, agitatie, verwarring en geprikkeldheid. In ernstige gevallen kunnen volgende effecten optreden: derealisatie, depersonalisatie, verhoogde gehoorscherpte, gevoelloosheid en tintelingen in de extremiteiten, overgevoeligheid voor licht, geluid en fysisch contact, hallucinaties of epilepsieaanvallen. De dosis moet bijgevolg geleidelijk worden verlaagd (zie rubriek "Posologie en gebruiksaanwijzing"), vooral bij epileptische patiënten. Als de behandeling wordt stopgezet bij panische patiënten lijken de rebound-symptomen vaak erg op de ontwenningsverschijnselen. Slapeloosheid en terugkeer van angst: bij stopzetting van de behandeling kan een tijdelijk syndroom optreden waarin de symptomen, die tot behandeling met een benzodiazepine hebben geleid, erger dan voorheen heropflakkeren. Dat kan gepaard gaan met andere reacties zoals stemmingswisselingen, angst of slaapstoornissen en agitatie. Aangezien het risico op ontwenningsverschijnselen/een rebound-effect groter is bij bruuske stopzetting van de behandeling, moet de dosering geleidelijk worden afgebouwd. Duur van de behandeling De duur van de behandeling moet zo kort mogelijk zijn (zie dosering), in functie van de indicatie, maar mag niet langer zijn dan 4 tot 8 weken voor de behandeling van slapeloosheid en 8 tot 12 weken (afbouwperiode inbegrepen) voor de behandeling van angst. Deze behandelingsduren mogen niet worden verhoogd zonder voorafgaande herevaluatie van de toestand. Het kan nuttig zijn om de patiënt bij het begin van de behandeling te vertellen dat de behandeling van beperkte duur is en duidelijk te maken dat de dosering geleidelijk zal worden verlaagd. Het is belangrijk dat de patiënt zich bewust is van mogelijke rebound-verschijnselen, dit om de angst tijdens het eventuele optreden van deze verschijnselen gedurende de afbouw zoveel mogelijk te beperken. Er is beschreven dat er bij benzodiazepines met korte werkingsduur ontwenningsverschijnselen kunnen optreden binnen het doseringsinterval, vooral bij hoge dosering. Bij gebruik van een benzodiazepine met lange werkingsduur is het belangrijk te weten dat er ontwenningsverschijnselen kunnen optreden bij omschakeling naar een benzodiazepine met korte werkingsduur. In talrijke gevallen beantwoordt de toediening van benzodiazepines aan een occasionele of voorbijgaande behoefte en zal de behandeling dus van korte duur zijn.

In sommige gevallen noopt de gezondheidstoestand van de patiënt tot een langere behandeling. Een langdurige behandeling met benzodiazepines vergt in elk individueel geval een periodieke reëvaluatie door de arts. Psychische en paradoxale reacties Nervositeit, agitatie, irritabiliteit, waan, prikkelbaarheid, agressie, hallucinaties, woede, nachtmerries, psychose, ongepast gedrag en andere gedragstoornissen kunnen optreden bij gebruik van benzodiazepines (zie rubriek "Bijwerkingen"). Indien dit gebeurt, dient de behandeling stopgezet te worden. Dit komt eerder voor bij kinderen en bejaarden. De nodige voorzorgsmaatregelen moeten worden genomen bij patiënten met een gesloten hoek glaucoom. Amnesie Benzodiazepines kunnen een anterograde amnesie veroorzaken. Dit treedt meestal uren na inname van het product op. Om het risico zoveel mogelijk te beperken, moeten de patiënten zich vergewissen van 7-8 uur ononderbroken slaap. Aangezien Alpraz lactose bevat, is dit geneesmiddel tegenaangewezen bij patiënten met een galactose�intolerantie, een Lapp lactase deficiëntie of een syndroom van glucose- en galactose-malabsorptie (zeldzame erfelijke aandoeningen).

• Angst
• Paniekstoornis met of zonder agorafobie

• De werkzame stof in dit middel is alprazolam.

• De andere stoffen in dit middel zijn lactose monohydraat–maïszetmeel – gelatine – magnesiumstearaat.

Zoals de andere benzodiazepines oefent alprazolam een additief, onderdrukkend effect uit op het centraal zenuwstelsel bij gelijktijdige inname van psychotrope middelen, anti-epileptica, antihistaminica, alcohol of andere stoffen die het centraal zenuwstelsel onderdrukken. Gelijktijdige inname van alcohol is niet aanbevolen. Een bijzondere aandacht dient te worden besteed aan geneesmiddelen die een ademhalingsdepressie kunnen veroorzaaken, zoals opioïden (pijnstillers, hoestmiddelen, substitutiebehandelingen), met name bij bejaarden. Alprazolam moet voorzichtig worden gebruikt indien gecombineerd met andere onderdrukkers van het centraal zenuwstelsel. Een verhoogde centrale depressie kan optreden bij gelijktijdig gebruik met antipsychotische middelen (neuroleptica), anxiolytica/sedativa, bepaalde antidepressiva, anticonvulsiva en sedatieve H1-antihistaminica. Opioïden: Het gelijktijdig gebruik van kalmerende geneesmiddelen zoals benzodiazepines of gerelateerde geneesmiddelen zoals Alpraz met opioïden verhoogt het risico op sedatie, ademhalingsdepressie, coma en de dood omwille van het additieve onderdrukkend effect op het CZS. De dosis en de duur van het gelijktijdig gebruik moet worden gelimiteerd (zie rubriek 4.4). Er werd na toediening van alprazolam geen verandering van de protrombinetijd noch van de plasmaspiegels van warfarine waargenomen. Farmacokinetische interacties kunnen voorkomen wanneer alprazolam samen wordt toegediend met geneesmiddelen die met zijn metabolisme interfereren. Geneesmiddelen die bepaalde hepatische enzymen (voornamelijk het cytochroom P450 3A4 of CYP3A4 enzymsysteem) inhiberen, kunnen de concentratie van alprazolam verhogen en het effect versterken. In die gevallen moet de toegediende dosis worden verlaagd.

Op basis van verscheidene studies wordt het volgende aanbevolen:  gelijktijdig gebruik met ketoconazol, itraconazol, posaconazol, voriconazol of andere antischimmelmiddelen van het azoltype wordt niet aanbevolen.  voorzichtig gebruik en een mogelijke dosisvermindering wordt aanbevolen bij gelijktijdig gebruik met nefazodone, fluvoxamine en cimetidine.  gelijktijdig gebruik met fluoxetine, propoxifen, orale contraceptiva, sertraline, diltiazem of macrolide antibiotica, zoals erytromycine, clarithromycine en telitromycine, dient met de nodige voorzichtigheid te gebeuren.  Interacties tussen HIV-protease inhibitoren (bijvoorbeeld ritonavir) en alprazolam zijn complex en tijdsafhankelijk. Lage dosissen ritonavir resulteerden in een sterke daling van de klaring van alprazolam, een verlengd halfleven en verhoogde klinische effecten. Echter, na verlengde blootstelling aan ritonavir maakt een CYP3A inductie deze inhibitie ongedaan. Deze interactie vereist een dosisaanpassing of een beëindiging van de behandeling met alprazolam. Een gemiddelde verhoging van respectievelijk 31 % en 20 % van de steady-state plasmaspiegels van imipramine en desipramine werd gemeld bij gelijktijdige toediening van Alpraz tot 4 mg/dag. Het klinisch belang van deze interacties is nog onbekend. Interacties met isoniazide of rifampicine werden niet geëvalueerd. De kinetiek van alprazolam wordt niet gewijzigd door gelijktijdige toediening van propranolol of disulfiram. Alprazolam beïnvloedt de plasmaspiegels van fenytoïne niet, maar het effect van fenytoïne op de spiegels van alprazolam werd niet bestudeerd. De gelijktijdige toediening van benzodiazepines en valproïnezuur lijkt het risico op psychose te verhogen. Theofylline is een antagonist van de farmacologische werking van benzodiazepines. Cisapride kan als gevolg van een snellere resorptie leiden tot een tijdelijke versterking van de sedatieve werking van oraal toegediende benzodiazepines.

1. Mogelijke bijwerkingen

Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben, al krijgt niet iedereen daarmee te maken.

Voor de evaluatie van de bijwerkingen gelden de volgende conventies inzake frequentie :

Zeer vaak: treft meer dan 1 gebruiker op 10

Vaak: treft 1 tot 10 gebruikers op 100

Soms: treft 1 tot 10 gebruikers op 1000

Zelden: treft 1 tot 10 gebruikers op 10000

Zeer zelden: treft minder dan 1 gebruiker op 10000

Niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald)

Bloed- en lymfestelselaandoeningen

Zelden: verdwijning van de neutrofiele polynucleaire bloedcellen (een van de witte bloedcellijnen) (agranulocytose).

Immuunsysteemaandoeningen

Zelden: allergische reacties of anafylaxie.

Endocriene aandoeningen

Soms: te veel prolactine in het bloed (hyperprolactinemie).

Voedings- en stofwisselingsstoornissen

Vaak: anorexie, verlies van eetlust.

Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen

Vaak: vermoeidheid, irritabiliteit

Niet bekend: perifeer oedeem

Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen

Soms: spiervermoeidheid

Zenuwstelselaandoeningen

Zeer vaak: sedatie, slaperigheid en een ijl hoofd of duizeligheid

Vaak: coördinatiestoornis van de vrijwillige bewegingen, spraakstoornissen, hoofdpijn, geheugenstoornissen, concentratiestoornissen, coördinatiestoornissen, duizelingen en autonome verschijnselen.

Soms: onvrijwillige spiercontracties (dystonie), tremor, amnesie

Zelden: epilepsie

Niet bekend: motorische stoornissen

Andere effecten van benzodiazepines op het zenuwstelsel :

Paradoxale reacties zoals prikkelbaarheid, stimulatie, woede, agressief of vijandig gedrag, verhoogde agitatie, nervositeit, angst of slapeloosheid. In vele gevallen gebruikten de patiënten ook andere geneesmiddelen met een centrale werking en/of hadden ze een onderliggende psychiatrische stoornis. Occasioneel werd de hypothese geopperd dat patiënten met een borderline persoonlijkheidsstoornis, patiënten met antecedenten van gedrag, patiënten met een overmatig gebruik van alcohol of geneesmiddelen of patiënten met stress als gevolg van een trauma, meer risico lopen om deze bijwerkingen te vertonen.

Psychische stoornissen

Vaak: depressie, verwardheid.

Soms: tekenen van paranoïa, depersonalisatie, hallucinaties, woede, agressief en vijandig gedrag, angst, agitatie, verandering van het libido, slapeloosheid, denkstoornissen, nervositeit en stimulatie.

Onderzoeken

Soms: gewichtsveranderingen, verhoging van de intra-oculaire druk.

Oogaandoeningen

Vaak: gezichtsstoornis

Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen

Zelden: ademhalingsdepressie bij patiënten met aspecifieke chronische luchtwegenaandoeningen.

Maagdarmstelselaandoeningen

Vaak: constipatie, misselijkheid

Soms: braken

Lever- en galaandoeningen

Soms: abnormale leverfunctie, geelkleuring van de huid (icterus).

Zelden: verminderde of afwezige galsecretie (cholestase).

Niet bekend: hepatitis

Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen

Soms: seksuele dysfunctie, sporadische menstruatie- en ovulatiestoornissen, borsthypertrofie bij de man (gynecomastie)

Nier- en urinewegaandoeningen

Soms: incontinentie of urineretentie.

Huid- en onderhuidaandoeningen

Soms: dermatitis

Niet bekend: ernstige allergische reactie die zwelling van het gezicht of de keel veroorzaakt.

Bij behandeling met hoge dosissen, zoals gewoonlijk het geval is bij paniekstoornissen, werden volgende bijwerkingen vaker waargenomen dan met een placebo: sedatie, slaperigheid, vermoeidheid, coördinatiestoornissen, spraakstoornissen. Volgende bijwerkingen werden minder vaak waargenomen: stemmingswisselingen, maagdarmsymptomen, dermatitis, geheugenstoornissen, seksuele dysfunctie, cognitieve stoornissen en verwardheid.

ANDERE EFFECTEN VAN HET GEBRUIK VAN BENZODIAZEPINES

 Psychische en fysieke afhankelijkheid;

 Ontwenningsverschijnselen:

Als er zich een fysieke afhankelijkheid heeft ontwikkeld, kan een bruuske stopzetting van de behandeling gepaard gaan met ontwenningsverschijnselen. Deze kunnen variëren van hoofdpijn, spierpijn, extreme angst, gespannenheid, agitatie, verwardheid en geprikkeldheid tot een derealisatie, een depersonalisatie, verhoogde gehoorscherpte, stijfheid en tintelingen in de extremiteiten, overgevoeligheid voor licht, geluid en fysiek contact; hallucinaties of epilepsieaanvallen.

Bij stopzetting van de behandeling kunnen rebound-verschijnselen zoals slapeloosheid en angst optreden, en mogelijk ook stemmingswisselingen, angst, slaapstoornissen en agitatie. Een overmatig gebruik van benzodiazepines werd vastgesteld.

Vooral bij patiënten die een lange behandeling met een hoge dosis hebben gevolgd, worden eerder ernstige symptomen waargenomen. Deze ontwenningssymptomen werden ook waargenomen bij een snelle reductie van de dosis of bij een bruuske stopzetting van de behandeling. Het is dan ook aangewezen om de dosis geleidelijk te verlagen bij stopzetting van de behandeling. Zo mag de dagelijkse dosis Alpraz tabletten niet sneller dan 0,5 mg om de drie dagen worden verlaagd. Bij bepaalde patiënten is een nog langzamere reductie van de dosis aangewezen (zie ook de rubriek "Hoe worden Alpraz 0,5 mg/1 mg tabletten ingenomen").

Het melden van bijwerkingen

Krijgt u last van bijwerkingen, neem dan contact op met uw arts of apotheker. Dit geldt ook voor mogelijke bijwerkingen die niet in deze bijsluiter staan. U kunt bijwerkingen ook rechtstreeks melden via het nationale meldsysteem. Door bijwerkingen te melden, kunt u ons helpen meer informatie te verkrijgen over de veiligheid van dit geneesmiddel.

Wanneer mag u dit middel niet gebruiken:

• als u allergisch bent voor een van de stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek

6.;

• als u een ernstige spierzwakte heeft (myasthenia gravis);

• als u ademhalingsstoornissen heeft;

• als u slaapapnoe heeft;

• als u leverproblemen heeft;

• bij kinderen jonger dan 6 jaar.

De veiligheid en de doeltreffendheid van het product werd niet onderzocht bij patiënten jonger dan achttien

jaar.

Zwangerschap : Een groot aantal gegevens, gebaseerd op cohortstudies,tonen aan dat blootstelling aan benzodiazepines tijdens het eerste trimester niet gepaard gaat met een verhoogd risico op grote misvormingen. Sommige epidemiologische studies wezen evenwel op een verhoogd risico op een gespleten lip/gehemelte. Het risico op een gespleten lip na maternele blootstelling aan benzodiazepines zou volgens deze gegevens lager zijn dan 2/1000 vergeleken met ongeveer 1/1000 in de algemene bevolking. Behandeling met hooggedoseerde benzodiazepines in het tweede en/of derde trimester van de zwangerschap, toonde bij de foetus een vermindering van actieve bewegingen en een variabel hartritme aan. Wanneer alprazolam wordt voorgeschreven bij een vrouw in de vruchtbare periode, moet ze gewaarschuwd worden haar arts te contacteren indien ze wenst zwanger te worden of indien ze zwanger is, zodat de arts de beslissing kan nemen de behandeling stop te zetten. Wanneer het product,omwille van medisch belang, wordt toegediend gedurende de laatste fase van de zwangerschap of gedurende de bevalling, kan bij de pasgeborene het floppy infant syndroom optreden datgekenmerkt wordt door hypothermie, hypotonie, zuigstoornissen (die gewichtsafname kunnen veroorzaken) en ademhalingsdepressie of apneu (bij hoge dosissen). Deze tekenen zijn reversibelmaar kunnen 1 tot 3 weken duren, in functie van de halfwaardetijd van het product. Overigens werden enkele dagen na de geboorte symptomen van neonatale ontwenning waargenomen zoals hyperopgewondenheid, agitatie en tremor, dit zelfs in afwezigheid van het floppy infant syndroom. Het optreden van ontwenningsverschijnselen na de geboorte hangt af van de halfwaardetijd van het geneesmiddel. Toediening van benzodiazepines tijdens de zwangerschap (al dan niet bevestigd) en tijdens de borstvoeding is niet aanbevolen. In het licht van deze gegevens kan het gebruik van alprazolam tijdens de zwangerschap evenwel worden overwogen mits de therapeutische indicaties en de dosering strikt worden nageleefd. Als de behandeling noodzakelijk is tijdens het laatste trimester van de zwangerschap, moeten hoge dosissen worden vermeden en moeten de ontwenningsverschijnselen en/of het floppy infant syndroom bij de pasgeborene worden gemonitord. Borstvoeding : Benzodiazepines gaan door de foeto-placentaire barrière en worden in de moedermelk uitgescheiden. Alprazolam wordt niet aanbevolen tijdens de borstvoeding.

Volwassenen

• Begindosering: 0,25 tot 0,5 mg, 3 x /dag
• Max. 4 mg /dag
• Begindosering: 0,5 tot 1 mg voor het slapengaan
• Indien nodig, verhogen met max. 1 mg om de 3 - 4 dagen
• Indien nodig, toedieningen spreiden tot 3 - 4 x/dag

Toedieningswijze

Het tablet kan verdeeld worden in gelijke helften