Sintrom Comp 20x4mg

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Leverinsufficiëntie Bijzondere voorzichtigheid is vereist bij patiënten met een lichte tot matige leverinsufficiëntie, daar bij deze laatsten de aanmaak van stollingsfactoren kan gestoord zijn of omdat deze patiënten een onderliggende trombocytaire dysfunctie kunnen hebben (zie rubrieken 4.4 en 5.2). Nierinsufficiëntie Vanwege de mogelijkheid van ophoping van metabolieten die bestaat bij een verminderde nierfunctie, dient voorzichtigheid te worden betracht bij patiënten met lichte tot matige nierinsufficiëntie (zie rubrieken 4.2 en 5.2). Nefropathie gerelateerd aan antistollingsmiddel: Bij patiënten met veranderde glomerulaire integriteit of met een voorgeschiedenis van nierziekte kan acuut nierletsel optreden, mogelijk in verband met episodes van overmatige antistollingstherapie en hematurie. Er zijn enkele gevallen gemeld bij patiënten zonder reeds bestaande nierziekte. Nauwgezette monitoring, inclusief evaluatie van de nierfunctie, wordt aanbevolen bij patiënten met een supratherapeutische INR en hematurie (inclusief microscopisch). Hartfalen Ingeval van ernstige hartinsufficiëntie dient er een zeer precies doseringsschema toegepast te worden, daar ingeval van hepatische congestie de activering of de gamma-carboxylering van de coagulatiefactoren verminderd kan zijn (zie rubriek 4.2). Toch kan het nodig blijken de dosis te verhogen wanneer er een verbetering van de hepatische congestie optreedt. Hematologische stoornissen Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met een gekend of vermoedelijk (bijv. abnormale bloeding na verwonding) tekort aan proteïne C of proteïne S (zie rubriek 4.8). Bijzonder populaties Bij bejaarde patiënten vereist een anticoagulerende behandeling bijzondere oplettendheid. De patiënt compliance is van groot belang. Speciale aandacht dient in dit verband te worden besteed aan chronische drankverslaafden. Bij pediatrische en oudere patiënten (≥ 65 jaar) is voorzichtigheid en een frequentere controle van de PT/INR aanbevolen (zie rubriek 4.2). Calciphylaxis Calciphylaxis is een zeldzaam voorkomend syndroom van aderverkalking met huidnecrose, dat in verband wordt gebracht met een hoge mortaliteit. De aandoening wordt hoofdzakelijk waargenomen bij dialysepatiënten in het eindstadium van hun nierziekte of bij patiënten met bekende risicofactoren als proteïne C- of S-deficiëntie, hyperfosfatemie, hypercalciëmie of hypoalbuminemie. Er is melding gemaakt van slechts enkele gevallen van calciphylaxis bij patiënten die vitamine K-antagonisten kregen waaronder Sintrom, ook al was bij hen geen sprake van nierziekte. Indien calciphylaxis wordt vastgesteld moet worden begonnen met een passende behandeling en dient te worden overwogen of de behandeling met Sintrom moet worden gestaakt. Bloedingen Sintrom kan ernstige (waaronder hemorragische en hypovolemische shock) of dodelijke bloedingen veroorzaken. Risicofactoren voor bloedingen zijn onder meer hoge intensiteit van antistolling (INR

4.0), leeftijd > 65, geschiedenis van zeer variabele INR's, voorgeschiedenis van gastro-intestinale bloedingen, hypertensie, cerebrovasculaire aandoeningen, ernstige hartaandoeningen, bloedarmoede, maligniteit, trauma, nierfalen, gelijktijdige medicatie (zie rubriek 4.5 Interacties). Regelmatige monitoring van de INR moet worden uitgevoerd bij alle behandelde patiënten. Diversen Een strikte medische controle is noodzakelijk bij situaties of aandoeningen die de proteïnebinding van Sintrom kunnen verminderen: in geval van bv. thyrotoxicose, tumoren, nieraandoeningen, infecties en inflammatie. Het anticoagulerend effect van Sintrom kan gewijzigd worden door aandoeningen die de gastro-intestinale resorptie beïnvloeden. Tijdens een behandeling met anticoagulantia kunnen intramusculaire injecties hematomen veroorzaken, en zij moeten derhalve vermeden worden. Subcutane en intraveneuze injecties leiden niet tot zulke verwikkelingen. Indien omwille van diagnostische of therapeutische interventies (bv. angiografie, lumbaalpunctie, kleine heelkunde, tandextracties, enz.) de PT/INR dient verkort te worden, moet dit met de grootste zorg geschieden. Sintrom-tabletten bevatten lactose. Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als galactose�intolerantie, algehele lactasedeficiëntie of glucose-galactose-malabsorptie, dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken.

Behandeling en profylaxe van trombo-embolische aandoeningen.

Welke stoffen zitten er in Sintrom?

• De werkzame stof is acenocoumarol. Elke Sintrom 1 mg tablet bevat 1 mg acenocoumarol. Elke Sintrom 4 mg tablet bevat 4 mg acenocoumarol.

• De andere stoffen in Sintrom zijn:

Sintrom 1 mg: colloïdaal siliciumdioxide, lactose, hypromellose, maiszetmeel, magnesiumstearaat, talk.

Sintrom 4 mg: colloïdaal siliciumdioxide, lactose, maiszetmeel, magnesiumstearaat.

 Geneesmiddelen die het effect van Sintrom kunnen verminderen:

• bepaalde kankermedicijnen (aminoglutethimide, azathioprine, 6-mercaptopurine)

(geneesmiddel gebruikt tegen kanker);

• bepaalde geneesmiddelen tegen HIV (ritonavir, nelfinavir) (geneesmiddel gebruikt tegen

HIV);

• barbituraten; primidon, carbamazepine (gebruikt tegen epilepsie/beroertes);

• cholestyramine (gebruikt tegen hoge cholesterol);

• griseofulvine (gebruikt tegen schimmelinfecties);

• orale anticonceptiva (geneesmiddel gebruikt voor geboortebeperking);

• rifampicine (geneesmiddel gebruikt tegen infecties);

• sint-janskruid (plant die wordt gebruikt om depressie te behandelen, ook bekend onder de

naam Hypericum perforatum);

• geneesmiddelen die worden gebruikt om epilepsie te behandelen (hydantoïnederivaten zoals

fenytoïne). Sintrom kan de toxiciteit hiervan verhogen.

Waarop moet u letten met eten, drinken en alcohol?

Aangezien de ernst en het type van de interacties tussen Sintrom en alcohol onvoorspelbaar zijn, moet

tu uw alcoholgebruik tijdens de behandeling met Sintrom verminderen, vooral als u leverziekte heeft.

Het effect van Sintrom kan ook worden beïnvloed door de voeding (overmatig gebruik van bepaalde

soorten kool en spinazie, die vitamine K kunnen bevatten), afhankelijk van de hoeveelheid vitamine K

die de voeding bevat. Voedingsmiddelen rijk aan vitamine K kunnen de effecten van Sintrom

verminderen.

4.8 Bijwerkingen Bijwerkingen (tabel 2) worden vermeld per systeem/orgaanklasse volgens MedDRA. Binnen iedere systeem/orgaanklasse staan de bijwerkingen gerangschikt opfrequentie, waarbij de meest frequente bijwerking eerst wordt vermeld. Binnen iedere frequentiegroep staan de bijwerkingen vermeld in aflopende volgorde van ernst. Daarnaast is de corresponderende frequentiecategorie voor iedere bijwerking gebaseerd op de volgende conventie (CIOMS III): zeer vaak (≥ 1/10); vaak (≥ 1/100, < 1/10); soms (≥ 1/1.000, < 1/100); zelden (≥ 1/10.000, < 1/1.000); zeer zelden (< 1/10.000), niet bekend (kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald). Sommige van de bijwerkingen zijn met de hieronder aangegeven frequenties vastgesteld tijdens klinische onderzoeken en in epidemiologische studies. Sommige van de bijwerkingen zijn echter spontaan gerapporteerd tijdens postmarketinggebruik. Bloedingen Bloedingen in verschillende organen vormen een neveneffect dat frequent met Sintrom geassocieerd wordt. Of dit neveneffect optreedt, hangt af van de geneesmiddeldosis, de leeftijd van de patiënt en de aard van de onderliggende aandoening. Tabel 2 Immuunsysteemaandoeningen Zelden: Overgevoeligheid (bv. urticaria, huiduitslag) Bloedvataandoeningen Vaak: Bloedingen Zeer zelden: Vasculitis Maagdarmstelselaandoeningen Zelden: Verminderde eetlust, misselijkheid, braken Lever- en galaandoeningen Zeer zelden: Leverletsel Huid- en onderhuidaandoeningen Zelden: Alopecie Zeer zelden: huidnecrose (hemmoragisch)* Frequentie niet bekend: Calciphylaxis

Bloed- en Lymfesysteemaandoening Frequentie niet bekend: Bloedarmoede (secundair bloedverlies tot hemorragie) Nier- en urinewegaandoeningen Frequentie 'niet bekend': Nefropathie gerelateerd aan antistollingsmiddel (zie rubriek 4.4) * gewoonlijk geassocieerd met een congenitaal gebrek aan proteïne C of diens cofactor, proteïne S) Melding van vermoedelijke bijwerkingen Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico's van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via: Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten www.fagg.be Afdeling Vigilantie: Website: www.eenbijwerkingmelden.be e-mail: adr@fagg-afmps.be

Overgevoeligheid voor het werkzaam bestanddeel of voor één van de in "Samenstelling" vermelde hulpstoffen of voor verwante coumarinederivaten.
Zwangerschap.
Patiënten die niet kunnen meewerken en niet gecontroleerd kunnen worden. (bv. niet gecontroleerde seniele patiënten, drankverslaafden en patiënten met psychiatrische aandoeningen).
Sintrom is eveneens tegenaangewezen bij alle pathologische toestanden bij dewelke het risico voor bloeding groter is dan het mogelijk klinisch voordeel, bv.:
- hemorragische diathese en/of bloeddyscrasie;
- kort vóór of na heelkundige ingrepen op het centraal zenuwstelsel en op de ogen en kort vóór of na traumatiserende heelkunde met extensieve weefselblootstelling;
- maagzweer of bloeding in de gastro-intestinale tractus, de urogenitale tractus of het ademhalingsstelsel; cerebro-vasculaire bloedingen; pericarditis en pericardiale uitstorting en infectieuze endocarditis;
- ernstige hypertensie; ernstige lever- en nieraandoening;
- verhoogde fibrinolytische activiteit, zoals wordt vastgesteld na heelkundige interventies op longen, prostaat, uterus, enz..

Zwangerschap Daar Sintrom, zoals andere coumarinederivaten, congenitale misvormingen van het embryo kan veroorzaken, is dit geneesmiddel gecontraïndiceerd tijdens de zwangerschap (zie rubriek 4.3).

Vrouwen die zwanger kunnen worden, moet effectieve anticonceptie gebruiken tijdens de behandeling. Borstvoeding Sintrom komt in de moedermelk terecht van moeders die borstvoeding geven, maar – met de beperkte gegevens die beschikbaar zijn – zijn de hoeveelheden in moedermelk klein en over het algemeen worden er geen bijwerkingen verwacht bij het kind. De beslissing om borstvoeding te geven moet zorgvuldig worden overwogen en kan bestaan uit de beoordeling van coagulatietests en de vitamine K-status bij kinderen voordat men vrouwen aanraadt borstvoeding te geven. Vrouwen die borstvoeding geven en met Sintrom worden behandeld, moeten zorgvuldig worden opgevolgd om zeker te zijn dat de aanbevolen PT-/INR-waarden niet worden overschreden. Bij borstvoeding moet het kind 1 mg vitamine K1 per week als profylacticum worden gegeven. Vruchtbaarheid Er zijn geen gegevens beschikbaar over het gebruik van Sintrom en zijn effect op de vruchtbaarheid bij mensen.

Algemene richtlijnen

• De gevoeligheid voor anticoagulantia verschilt van patiënt tot patiënt en kan ook veranderen in de loop van de behandeling

Aanvangsdosis

• Gewoonlijk: 2 tot 4 mg per dag bij een persoon met een normaal gewicht
• Oplaaddosis mogelijk: gewoonlijk 6 mg op de eerste dag en 4 mg op de tweede dag

Onderhoudsdosis

• Gewoonlijk: tussen 1 en 8 mg per dag

Toedieningswijze

• De dagdosis van Sintrom moet steeds in 1 inname worden toegediend en op hetzelfde tijdstip van de dag
• Bij voorkeur 's avonds, zodat bij een sterk afwijkende INR de dosering op de dag van de controle kan worden aangepast